محمد مهدی الجواهری، سراینده ای از وابستگان خاندان نامدار «الجواهری» است. وی در روز بیست و ششم ماه ژوئیۀ سال 1899 در نجف دیده به جهان گشود و در روز بیست و هفتم ماه ژوئیۀ سال 1997 در دمشق چشم از جهان فروبست. وی نزدیک به یک سده زندگی کرد و سال های طولانی از زندگی خود را نیز در تبعید به سر برد. زمان حضور وی در پراگ، پایتخت جمهوری چک، طولانی ترین دوران تبعید او به شمار می رود. او در این مدت شعرهای بسیاری را سرود. محمد مهدی الجواهری معروف به «سرایندۀ بزرگ عرب» می باشد.
پدر محمد مهدی الجواهری یکی از روحانیان نامدار و سرشناس نجف بود که همین امر موجب شد که وی در یک خانوادۀ مذهبی بزرگ شود. محمد مهدی الجواهری تا سی سالگی عمامه بر سر داشت؛ ولی پس از آن عمامه را کنار گذاشت و راه دیگری را برگزید و تا پایان زندگی خود آن راه را پیمود.
محمد مهدی جواهری شاعر شیعه عراقی در سال 1898 در شهر نجف اشرف در عراق در یك خانواده اصیل، ادیب، فقیه و شعر دوست به دنیا آمد. وی نخستین دیوان شعر خود را در سال 1921 منتشر كرده است. جواهری در سال 1928 نجف را به سمت بغداد ترك كرد و در آن‌جا مشغول به تدریس شد.
سال 1928 دومین دیوان شعر خود با نام «بین شعور و عاطفه» را منتشر كرد. وی در سال 1979 از عراق خارج شد و تا آخرین روزهای عمرش در غربت زیست.
 جواهری چزو نخستین روزنامه‌نگاران عراقی محسوب می‌شود. وی همچنین موسس اتحادیه نویسندگان عراقی و نخستین رئیس این اتحادیه نیز بود.


برگزاری جشنوارۀ «الجواهری، نخستین سرایندۀ خلاق» به مناسبت یازدهمین سالروز درگذشت محمد مهدی الجواهری
جشنوارۀ «الجواهری، نخستین سرایندۀ خلاق» در هفتۀ گذشته با همکاری خانۀ شعرشهرستان نجف و انجمن «الجواهری» دانشکدۀ ادبیات دانشگاه کوفه که در سال گذشته ساخته شد، در استان نجف برگزار گردید.
 سی نفر از سرایندگان و ادیبان استان نجف و استان های دیگر عراق در این جشنواره شرکت کردند. آنها سروده هایی را در توصیف الجواهری و خلاقیت شعری و ادبی وی خواندند. در این جشنواره همچنین شماری از استادان دانشگاه کوفه و همچنین علاقمندان شعر و ادبیات نیز حضور داشتند.
دکتر علی الخالدی، استاد دانشکدۀ ادبیات و مدیر انجمن «الجواهری»، تأکید کرد که هدف از برگزاری این جشنواره، بزرگداشت محمد مهدی الجواهری، نخستین سرایندۀ عرب می باشد. وی اشاره کرد که شهروندان زادگاه «محمد مهدی الجواهری» شناخت چندانی از وی ندارند. «شایسته است که بیش از این به شخصیت محمد مهدی الجواهری پرداخته شود؛ چرا که وی در طول یک سده ارزشمندترین اشعار عربی را در روزگار نوین سروده است.» او از محمد مهدی الجواهری به عنوان نخستین سرایندۀ عراق و عرب و همچنین سرایندۀ انسانیت یاد کرد.
عادل البصیصی، یکی از سرایندگان حاضر در جشنواره نیز از محمد مهدی الجواهری به عنوان سراینده ای بزرگ یاد کرد که تمامی عناصر خلاقیت در شعر را در کنار هم گرد آورده است و گفت که از وی، به طور به عنوان «سرایندۀ بزرگ عرب» یاد می شود. وی از شهروندان عراقی و به ویژه شهروندان زادگاه وی و همچنین تمامی علاقمندانش از سراسر کشورهای عربی خواست تا بیشتر به شخصیت این سرایندۀ بزرگ بپردازند./ 25/09/2008 اخبار عراق ویژۀ سایت موطنی با برگزاری یك شب شعر در جمهوری چك یاد «محمد مهدی جواهری» شاعر عراقی گرامی داشته شد
در سالروز درگذشت دكتر «محمد مهدی الجواهری» شاعر شیعه و مشهور عراقی، شب شعری در پراگ پایتخت چك با حضور وزیر فرهنگ چك و «ضیاء الدباس» سفیر عراق در این كشور برگزار شد.
 در ابتدای مراسم «اولیوریوس» عرب‌شناسی چكی شرح حال كامل از دوران زندگی جواهری در پراگ برای حاضران داد و گفت: «وی در سال 1961 به چك آمد و نزدیك 7 سال را در كشورمان گذراند. جواهری به همین مناسبت در سال 1965 كتاب دیوان شعر خود را با نام «سرمای غریب» كه بازگو كننده دوران زندگیش در چك بود را منتشر كرد.»
پس از آن وزیر فرهنگ چك به سخنرانی پرداخت و توضیحاتی درباره شعر عربی، سبك شعر جواهری و تلاش وزارت فرهنگ برای ترویج شعر عربی ارائه داد. 8 آبان 1386
 گزارش خبرگزاری كتاب ایران (ایبنا) به نقل از شبكه خبری "الجزیره"نامگذاری خیابان اصلی نجف به نام «جواهری» شاعر عراقیبه مناسبت دهمین سال درگذشت «محمد مهدی الجواهری» یکی از شاعران عراقی و جهان عرب، استاندار نجف یکی از خیابان‌های اصلی شهر را به نام وی نام‌گذاری کرد.
 "محمد مهدی الجواهری" سال 1997 در 89 سالگی از دنیا رفت. وی یکی از بزرگ‌ترین شاعران بزرگ عراق است که توانست جوایز، لقب ها و نشان های متعدد بین‌المللی را در زمینه های مختلف ادبی و فرهنگی به خود اختصاص دهد.
«خیال الجواهری» پسر محمد مهدی الجواهری پیش از این از دولت عراق انتقاد كرده بود كه هیچ‌کدام از مراکز مهم فرهنگی عراق به نام پدرش نام‌گذاری نشده و مجسمه و تندیسی برای بزرگداشت او در نظر نگرفته‌اند.
وی همچنین گفته بود: «در کردستان مجسمه ها و تندیس های بسیاری برای پدرم ساخته شده و ارزش بسیاری برای وی قائل شده اند؛ در حالی که در بغداد هیچ تندیس یا مجسمه ای از پدرم وجود ندارد.»13 مرداد 1386
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از روزنامه اماراتی الخلیج،